Full Oyun ve ProgramLarın BULUNDUĞU Adres

Çok tuhaf hislerim var bugün, hem mutluyum hem deli gibi melankolik..
Annemi gördüm rüyamda dün gece, uzun bir zamandan sonra ilk defa,
Hiç bir dokunuşu bu kadar gerçek deildi..
Hiç sıcaklığını bu kadar hissetmedim, doya doya sarıldım, öptüm kokladım, özlemimi giderdim..

Dokunuşu hala tenimde, sıcak hala dokunduğu yerler..
Kokusunu özlemişim en çok, bide dokunuşundaki var oluşu.
Sanki hiç gitmemiş, senelerdir hep yanıbaşımda beni kollamış gözetmiş.

O kadar gerçekti ki..
Hem ağlayıp,hem mutlu olmak böyle bişe sanırım..
Onun özlemi, sevgisi,yanımda olmamasının verdiği acı kadar büyük bişe yok.
Aylardır boşuna acı çekmişim aşk diye, nafile gözyaşları dökmüşüm.

Canım benim,
Bitanem, 
Mis kokulum,
Gülüşü Güzel Annem..

Huzurlu Yattığın yerlerde yanında bana da yer açsan.. 
Girsem kollarının arasına uzansam, uyusam..
Hiç kalkmasam bir daha yanından..
Huzurlu huzurlu uyusak..

Canımın Parçası,
Gülüşü Güzel Annem,
Çok özledim seni..

Özledim,
çok özledim ama seni deqil seni sevmeyi özledim..
yanında olup qözlerine bakmayı,eLini tutup 'seni seviyorum' demeyi çokk özLedim..
biliyorum sen şimdi uzaktasın,
kimbilir hanqi sabaha uyanacaksın,kiminle nasıl..?
özledim ama seni deqil,sensizliqi özledim..
her sabah nerede bu diye bakmayı,
herkese seni sormayı,
yağmurda ıslanmayı,üşümeyi özledim..
iyi ki yoksun sevdiqim,iyi ki yoksun...
sen olsaydın belkide özlemeyi bile öqrenemezdim,
telefon çalınca acaba sen misin diye merak etmeyi bile öqrenemezdim..
iyi ki yoksun..
iyi ki arkanda sensizliqi özleyen ben varım

Hiç bir zaman göründüğüm kadar güçlü olamadım...
Aslında çoğu zaman göründüğüm kadar mutlu değildim..
İçimde fırtınalar kopsa bile, yüzümde hep acı bir tebessüm vardı... İnsanlar farketmedi, edemezdi.. Çünkü, en az onlar kadar kendimi de inandırmıştım yalancı gülüşlere...Sadece aynaya baktığım zaman görebiliyordum acı gerçeği...

Onlar hep beni güçlü tanıdı, mutlu bildi, gülüşlerimle sevdi insanlar beni... Öyleydim çünkü... Yıkılmazdım, mutluydum ve herşeye inat gülüşlerim vardı benim... Ta ki seni tanıyana kadar........

Seni tanıdım, kendimi tanıyamaz hale geldim... Benliğimi almıştın sanki... Eski "Ben" den eser yoktu.. Acı çektim, geceleri sessizce ağladım sadece yastığım ıslandı..Sadece soğuk duvarlar dinledi hıçkırğımı... Haykırışlarım müzik notalarında kayboldu..
 Kimse duymadı, bilmedi...

Duysa da bilse de, inanmazdı kimse... Çünkü ben ağlamazdım..Acı çekmezdim.. Sevemezdim de... Çünkü ben küçüktüm...Ta ki, seni tanıyana kadar... Seninle ve kattığın şeylerle büydüğümü anladım... Çünkü ilk defa kalbim acı çekti, gözlerim gözyaşlarıyla tanıştı.. Kulaklarım hep seni anlatan müzikler aramaya başladı...Kalemi ilk defa elime alıp seni anlatmaya çalıştım..Yalnız kalmak istedim çoğu zaman... Oysa ben kokardım yalnız kalmaktan....

Ve ilk defa yalan söyledim.. Oysa yalanı da bilmezdim ben.. Temizdi benim dünyam saftı... Herkesi kandırdım ve kendimi de...Mutluluk maskemi takmış geziyorum ortalıkta.. Geceleri düşüyor gülüşüm yüzümden...Herkes beni mutlu biliyor...

Eğer mutluluk buysa, evet mutluyum....